ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Βίκυ Καγιά: Η Βασίλισσα της ελληνικής μόδας

Κατρίνα Πίτρακκου


Με υποδέχεται με ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά, άβαφη, με ένα cropped ροζ φούτερ και με τα μαλλιά πιασμένα πίσω σε ένα ψηλό ανεπιτήδευτο hair bun. Έτσι κι αλλιώς η Βίκυ δεν χρειάζεται υπερβολές για να εντυπωσιάζει στην καθημερινότητά της. Όλα αυτά τα έφαγε με το κουτάλι, αφού από τα 14 της ξεκίνησε το μόντελινγκ και αργότερα μεσουρανούσε στις πασαρέλες, από την Ελλάδα μέχρι το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη. Τη συνάντησα στον «φυσικό» της χώρο, το Fashion Workshop by Vicky Kayia, σ’ ένα ψηλοτάβανο κτήριο στου Ψυρρή με μεγάλα παράθυρα, για να γεμίζει με φως ο χώρος ώστε να μπορούν οι μαθητές να δουλεύουν. «Ένας φωτεινός φάρος για όλα τα παιδιά που αγαπούν και βλέπουν σοβαρά τη ζωή τους μέσα στο επάγγελμα της μόδας» όπως η ίδια μου εξηγεί. 

Όντως εδώ είναι ένα πραγματικό εργαστήρι μόδας... 
(Γέλια) Τι νόμισες; Η μόδα μπορεί να φαντάζει κάτι πολύ εύκολο, που έχει να κάνει με πίστα ή με κόκκινο χαλί, αλλά δεν είναι μόνο παγιέτα και μπρίλια. Η μόδα είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό από αυτό, που θέλει ειδικές σπουδές και υπεύθυνη αφοσίωση. Αλλιώς δεν μπορείς να γίνεις opinion leader, αλλά μια μοδίστρα που ράβει απλά ρούχα.

Πώς είναι να είσαι πλέον εκτός πασαρέλας και να υπηρετείς τη μόδα από μια άλλη θέση; 
Πάντα έβλεπα τη μόδα με άλλο μάτι, όχι μόνο με αυτό του μοντέλου. Ήμουν πολύ τυχερή να ξεκινήσω στην ηλικία των 14, ο χαρακτήρας μου αλλά και όλη μου η πορεία ως άνθρωπος και επαγγελματίας καλλιεργήθηκαν μέσα σ’ αυτό τον χώρο. Δούλεψα με μεγάλους καλλιτέχνες, σοβαρούς φωτογράφους, διάσημους στυλίστες, σχεδιαστές μόδας, μοντέλα, έναν κύκλο ανθρώπων που έβλεπαν τελείως διαφορετικά τη ζωή, πόσω μάλλον τη μόδα. Μέσα σ’ αυτό ωρίμασα, άλλαξαν οι εικόνες μου, καλλιεργήθηκε η αισθητική μου, κατάλαβα ότι πέρα από αυτό που βλέπουμε υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης, κάποιος ζωγράφος, κάποιος γλύπτης. Ένα editorial μόδας δεν είναι ένα κορίτσι που απλά ποζάρει, υπάρχει πάντα πίσω κάποια αναφορά.

Το Fashion Workshop πώς προέκυψε; 
Mετά από ώριμη σκέψη κι έναν μεγάλο κύκλο που έχω κάνει στον χώρο. Κάποια στιγμή μετά το μόντελινγκ, την τηλεόραση και το θέατρο, ένιωσα ότι ήθελα να κάνω κάτι δικό μου, μια επιχείρηση που να έχει να κάνει με τον χαρακτήρα, την ταυτότητά μου και μ’ αυτό που ξέρω να κάνω καλά. Μεγάλοι στυλίστες και σχεδιαστές που συνεργαζόμουν μου έλεγαν «ρε  Βίκυ να μην έχουμε ένα νέο παιδί να μας κρατήσει τη δουλειά, έναν καλό βοηθό, έναν επαγγελματία;»… Και είπα πως αυτό θα κάνω. Θα δημιουργήσω μια σχολή που να εκπαιδεύει άξιους επαγγελματίες, οι οποίοι βγαίνοντας από εδώ θα μπορούν να πάρουν τα χαλινάρια σε οποιονδήποτε καθιερωμένο σχεδιαστή και απαιτητικό στυλίστα ή σε ό,τι έχει να κάνει με τη μόδα. Φέτος γίναμε και franchise της Mod'Art International Paris, της δεύτερης μεγαλύτερης σχολής μόδας στο Παρίσι, και όποιο παιδί από Ελλάδα ή Κύπρο σπουδάζει στο Fashion Workshop τελειώνει με γαλλικό πτυχίο, χωρίς να χρειαστεί να ξενιτευτεί.

Είχες στο μυαλό σου από πολύ μικρή να ασχοληθείς με τον χώρο της μόδας; 
Καμία σχέση. Ήθελα να πάω νομική και μάλιστα μάθαινα Γερμανικά, για να σπουδάσω στη Γερμανία. Όπως έχω διηγηθεί αρκετές φορές, καθώς πήγαινα σε ένα βιβλιοπωλείο να πάρω γερμανικά βιβλία, με σταμάτησε ένας scout του πρακτορείου της Μαίρης Δρακοπούλου κι έτσι άρχισαν όλα.

Στην ομάδα σου έχεις την creme de la creme θα λέγαμε, της ελληνικής μόδας: Mi-Ro, Στέλιος Κουδουνάρης, Βασίλης Ζούλιας... 
Όλοι οι μεγάλοι σχεδιαστές, φωτογράφοι μόδας και στυλίστες έχουν συνεργαστεί κι έχουν υπάρξει στο Fashion Workshop. Είμαι πολύ τυχερή, γιατί όταν ανακοίνωσα το όραμά μου στους συνεργάτες μου το αγκάλιασαν με αγάπη και θέρμη, ενώ είμαι και ευγνώμων γιατί δεν θα είχε την ίδια επιτυχία αν δεν υπήρχε αυτή η ομάδα. Μεταλαμπαδεύουμε τις γνώσεις μας στα νέα παιδιά κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα το 89-90% των αποφοίτων μας να βρίσκει κατευθείαν δουλειά. Στα 6 χρόνια που υπάρχουμε βλέπουμε φοιτητές του Fashion Workshop παντού.

Βλέπεις να υπάρχει μέλλον στην ελληνική μόδα; Σίγουρα τα πράγματα δεν είναι όπως ήταν παλιά, τα δεδομένα άλλαξαν… 
Τα παιδιά που είναι άξια και μπορούν έχουν μέλλον. Πλέον υπάρχει κορεσμός, και τόσο οι εταιρείες όσο και οι σχεδιαστές ψάχνουν άτομα που μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα.

Εκτός από το Fashion Workshop ασχολείσαι παράλληλα και με το «Shopping Star»... 
Ναι, με τις θεάρες μου! Έγινε η πρόταση από το Star και μόλις το άκουσα χάρηκα πολύ, γιατί ήξερα ότι η εκπομπή έχει να κάνει αμιγώς με τη μόδα, το στυλ και την καλαισθησία. Εν τω μεταξύ μου άρεσε η πρόκληση με απλές γυναίκες, με διαφορετικούς χαρακτήρες, απ’ όλες τις ηλικίες και τις περιοχές. Και είναι αυτό που κάνω εγώ. Ξεφεύγει από την κλασική έννοια της παρουσιάστριας και μπαίνει πιο πολύ στην έννοια του ποια είμαι εγώ μέσα στη μόδα και πώς μπορώ να βοηθήσω και να εκπαιδεύσω τους τηλεθεατές γι’ αυτό που είναι σωστό.

Μπορείς να μου απαριθμήσεις τα τρία βασικά στυλιστικά λάθη που βλέπεις να κάνουν οι γυναίκες γύρω σου; 
Τεράστια αξεσουάρ, πολύ μεγάλα patterns και τρέσες στα μαλλιά. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν σωστά, όμως εγκυμονούν κινδύνους αν δεν είσαι γνώστης της μόδας.

Βλέπω ότι στην καθημερινότητά σου δεν είσαι καθόλου η γυναίκα με το έντονο μακιγιάζ και το φτιαγμένο μαλλί. Τι συμβουλές ομορφιάς δίνεις στα νέα κορίτσια; 
Έτσι είμαι πάντα. Προσπαθώ να είμαι όσο πιο φυσική γίνεται. Θα τους έλεγα να μην φορτώνουν πολύ την επιδερμίδα τους με πολλά καλλυντικά και πολλές θεραπείες, να κάνουν απολέπιση οπωσδήποτε μια φορά την εβδομάδα σε πρόσωπο και σώμα, και μια μάσκα για να αναπνέουν οι πόροι. Επίσης να πίνουν πολύ νερό, κάτι που προσωπικά δεν κάνω αλλά πρέπει, γιατί βλέπω τεράστια διαφορά.

Θα ήθελες να κάνεις κάτι άλλο στην τηλεόραση; 
Είχα πει ότι αν ξαναγυρίσω στην τηλεόραση θα είναι για να κάνω κάτι που θα έχει σχέση με τη μόδα.

Αναπολείς καθόλου εκείνα τα χρόνια που γύριζες τον κόσμο, από Παρίσι μέχρι Νέα Υόρκη, κι έκανες το όνειρό σου πραγματικότητα; 
Πώς να μην τα αναπολώ; Από εκεί που ήμουν σε ένα αεροπλάνο κάθε εβδομάδα προσγειώθηκα μόνιμα εδώ (γέλια). Ευτυχώς με την πρώτη ευκαιρία ταξιδεύω και βλέπω τους φίλους μου. Έτσι κι αλλιώς με τη συνεργασία που έχω με τη γαλλική σχολή ταξιδεύω συχνά στο Παρίσι, ενώ και ο άντρας μου συνεργάζεται με Γάλλους σεφ για τα Fresh, οπότε πάμε πολύ συχνά. Αυτό που μου έχει λείψει πολύ είναι η Αμερική.

Θα άλλαζες κάτι από το παρελθόν σου; 
Όχι. Όλα τα πράγματα ήρθαν σε μια σειρά και ζύμωσαν τον χαρακτήρα μου, την προσωπικότητά μου και όλα αυτά που είμαι για να καταφέρω δημιουργήσω τη σχολή μου, να κάνω τη δική μου οικογένεια, να περάσω σε κάτι στην τηλεόραση που μου ταιριάζει γάντι. Αυτό που ίσως θα άλλαζα είναι το πολύ άγχος που είχα από τα 19 μου και μετά, που πήγα στο Παρίσι. Με άγχωναν πάρα πολύ τα πρακτορεία, ενώ δεν υπήρχε λόγος. Έπρεπε να το είχα ρίξει και λίγο έξω. Να τους πω «εντάξει ρε παιδιά, δεν έγινε και κάτι, αφήστε με λίγο ήσυχη». Ήμουν σαν στρατιώτης, γιατί αυτό προστάζει αυτή η δουλειά, ιδιαίτερα αν πας σε διεθνές επίπεδο.

Mοντέλο, παρουσιάστρια ή επιχειρηματίας μόδας; Αν έπρεπε να επιλέξεις έναν τίτλο ποιον θα κράταγες;
Πρώτα απ’ όλα είμαι μαμά. Μοντέλο δεν μπορώ, είμαι 38 και πλέον κάνω επετειακά (γέλια). Πάει αυτό. Παρουσιάστρια δεν θα το έλεγα. Μάλλον επιχειρηματίας μόδας και εκεί μέσα θα έβαζα και το κομμάτι της παρουσίασης, γιατί αυτό που κάνω τώρα έχει σχέση και με τη σχολή.

Έχεις ωραίες αναμνήσεις από το μόντελινγκ; Αν δηλαδή αύριο σου έλεγε η Μπιάνκα πως θα ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα, θα την παρότρυνες;
Εγώ με χαρά, ο μπαμπάς της δεν θα θέλει. Γιατί να μην την παρότρυνα; Να ταξιδέψει όλο τον κόσμο, να δυσκολευτεί, να συλλέξει εμπειρίες… Δεν έχω κάτι που αναπολώ από το μόντελινγκ, πέρα από το να ταξιδεύω πάρα πολύ. Είναι κάτι που έκανε τον κύκλο του, είχα μια πολύ έντονη παρουσία στον χώρο και θέλω να σου πω ότι όταν κάνω αυτά τα guest που κάνω, γεμίζω. Είναι αυτό που μου δίνει λίγη χαρά για να θυμηθώ και αυτή την ιδιότητά μου. Αλλά το μόντελινγκ, όπως όλοι γνωρίζουμε, έχει ημερομηνία λήξης.

Ποια θα ήταν η πρώτη συμβουλή που θα της έδινες;
Να μην αγχώνεται όπως εγώ, να είναι χαλαρή και ό,τι τύχει.

Πρόσφατα κάνατε και τη βάφτιση της μικρής στον Λίβανο…
Ναι, στη Βηρυτό. Ο νονός μας είναι Λιβανέζος, και μας είπε «επειδή έτσι όπως πάτε εσείς με τις δουλειές σας βλέπω να αφήνετε αβάφτιστη τη μικρή, ελάτε σε 2-3 εβδομάδες να τη βαφτίσουμε στον Λίβανο». Κι έτσι αυθόρμητα πήγαμε 20 άτομα και τη βαφτίσαμε σε μια πολύ όμορφη ορθόδοξη εκκλησία.

Πώς είναι ξαφνικά ένα άτομο που έχει γυρίσει τον κόσμο, έχει κάνει πράγματα, να «κλείνεται» στο σπίτι με τα παιδιά; 
Είναι η ολοκλήρωσή μου, αυτό που πάντα ήθελα, αλλά περίμενα τη στιγμή που θα ένιωθα έτοιμη. Γιατί, κακά τα ψέματα, άλλες γυναίκες μπορεί να είναι έτοιμες πιο πριν, εγώ όμως δεν ήμουν. Ήθελα πρώτα να χορτάσω με κάποια πράγματα, γιατί είμαι κι ένας άνθρωπος που αν δεν είμαι σίγουρη και ολοκληρωμένη με ό,τι έχω κάνει, δεν ηρεμώ. Είμαι εν κινήσει. Θέλω συνέχεια να δημιουργώ, δεν σταματάω ποτέ. Οπότε η Μπιάνκα ήρθε την κατάλληλη στιγμή της ζωής μου. Νιώθω πολύ ευτυχισμένη που είμαι μαμά, πόσω μάλλον μαμά της Μπιάνκα που η προσωπικότητά της με φωτίζει. Βέβαια δεν κοιμάμαι ποτέ. Μητρότητα ίσον αϋπνία.

Τελικά υπάρχει αυτό που λέμε «χρυσή συνταγή» για να πετύχει ένας γάμος; 
Προσωπικά πιστεύω πως υπάρχει η «χρυσή συνταγή» για κάθε οικογένεια και κάθε ζευγάρι. Δεν υπάρχει κάποιος γενικός νόμος και κανόνας που να μπορεί να εφαρμοστεί από όλους. Θεωρώ ότι κάθε ζευγάρι με ειλικρίνεια και σεβασμό πρέπει να φτιάξει τους δικούς του κανόνες, να ξέρει ο ένας τα όρια του άλλου. Εγώ πάω μέχρι εκεί, εσύ μέχρι εκεί για να βρεθούμε μαζί κάπου στη μέση. Και με τα παιδιά είναι ακόμη πιο δύσκολο, γιατί χάνεται ο προσωπικός χρόνος για το ζευγάρι. Χρειάζεται σωστή συνεννόηση και αγάπη. Γιατί αν δεν αγαπάς βαθιά τον σύντροφό σου μέσα σε όλον αυτόν τον πανικό της καθημερινότητας και τις δουλειές, θα χαθείς.

Βάζεις νερό στο κρασί σου για να πετύχεις την οικογενειακή γαλήνη; 
Ε, βέβαια. Είμαι πολύ ήπια. Όσο δεν είμαι στη δουλειά μου είμαι στην προσωπική μου ζωή. Στη δουλειά μου είμαι κέρβερος. Άμα δεν γίνει κάτι τέλεια, θα σκάσω. Στο σπίτι είμαι πολύ πιο χαλαρή.

Τι είναι αυτό που θαυμάζεις και τι είναι αυτό που σε ενοχλεί στον σύζυγό σου; 
Με ενοχλεί που ο Ηλίας έχει πάντα δίκιο. Ακόμη κι αν υποστηρίζει κάτι με κάθετο και έντονο τρόπο, στο τέλος όντως έχει δίκιο. Μου αρέσει, όμως, πάρα πολύ το γρήγορο και κοφτερό του 
μυαλό. Είναι πανέξυπνος.

Θα μπορούσες να τα αφήσεις όλα και να μείνεις στο σπίτι με τα παιδιά; 
Όχι, γιατί δεν θα είμαι καλή μητέρα. Αν απαρνηθώ τον εαυτό μου, αυτό που είμαι, αυτό που έχω δημιουργήσει και αυτά που έχω καταφέρει πριν τα παιδιά μου, γιατί είμαι κατά κάποιον τρόπο μαμά και δύο μεγαλύτερων παιδιών, τότε δεν θα είμαι ήσυχη, κάτι θα με στεναχωρεί και κάτι θα με τρώει πάντα.

Σε έχουν ποτέ ενοχλήσει κάποια δημοσιεύματα;
Ποτέ. Δεν δίνω μεγάλη σημασία. Έτσι κι αλλιώς δεν ακούστηκε ποτέ κάτι τρομερό για μένα.

Ποια είναι η σχέση σου με τα social media; 
Είναι περισσότερο επαγγελματική. Μου αρέσουν γιατί βοηθούν τη δουλειά μου, είναι ένα τρομερό εργαλείο που μπορεί να δείξει και την αισθητική του καθενός, τι του αρέσει… όταν φυσικά το τρέχει ο ίδιος, όχι κάποια εταιρεία. Επίσης είναι κάποιες όμορφες προσωπικές στιγμές, που από περηφάνια θέλω να τις μοιράζομαι με το κοινό.

Υπάρχει κάποιο μότο που ακολουθείς;
«Κάποια πράγματα χαλάνε για να φτιάξουν κάποια άλλα». Δεν πρέπει να παθαίνουμε σοκ όταν κάτι χαλάει ή δεν μας πάει καλά. Για κάποιο λόγο γίνεται αυτό, για να βελτιωθεί κάτι άλλο. Επιπλέον πρέπει πάντα να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο. Ακόμα και στη χειρότερη στιγμή, να αντιμετωπίζουμε με αισιοδοξία της ζωή μας γιατί γυρνάει και γίνεται καλύτερη. Αν μεμψιμοιρούμε και βλέπουμε τα πράγματα μαύρα, η κατάσταση χειροτερεύει.

Πώς βλέπεις τον εαυτό σου σε 10 χρόνια;
Χμ… Σε 10 χρόνια θα είμαι 48, θα έχει μεγαλώσει και η Μπιάνκα, οπότε θα κοιμάμαι (γέλια). Νομίζω ότι και με τα επαγγελματικά μου θα έχω τελειώσει. Ως τότε, θα τα έχω κάνει όλα. Με φαντάζομαι, λοιπόν, με ένα πολύ μεγάλο καπέλο, σε μια ξαπλώστρα, να κάθομαι στον ήλιο, να πίνω τα κοκτέιλ μου και να χαλαρώνω…

 

Φωτογραφίες Γιώργος Καλφαμανώλης 
Styling Λίλα Κουτσιουμάρη 
Μαλλιά/Μακιγιάζ Μαίρη Φακίνου


Tags: Βίκυ Καγιά, συνέντευξη