pin of the week

One man band

Νάκης Αντωνίου


One man band

Είναι 18, παίζει ντραμς, κιθάρα, πιάνο, μπάσο και τραγουδά. Όλα αυτά, πλέον, τα κάνει και στον πρώτο του album. Συνάντησα τον Γιώργο Σιδηρόπουλο για να μάθω τα πάντα γι' αυτόν και το (εξαιρετικό, μπορώ να πω) ντεμπούτο του.  

Κάνε μου μια εισαγωγή σε σένα.
Είμαι 18 χρονών και μόλις κυκλοφόρησα τον πρώτο μου προσωπικό δίσκο με τίτλο «Άρχω», που αποτελείται από 7 κομμάτια, 4 αγγλικά και 3 ελληνικά, για τα οποία έγραψα εγώ και τη μουσική και τους στίχους. Σε όλα εκτός από το πρώτο κομμάτι, το «Αχ η Αγάπη σου», το οποίο έγραψε ένας φίλος, ο Δήμος Αγγελούσης. Είχα δύο special guests, τον Γιάννo Σαββίδη στην ηλεκτρική κιθάρα στο «Μονάχα Εσύ», και ο Μιχάλης Κουλουμής στο βιολί, στο «Someday». To artwork του δίσκου είναι του αδερφού μου, Ηλία Σιδηρόπουλου. Η παραγωγή των τραγουδιών είναι δική μου όπως είπα και πριν, και είναι η πρώτη δουλειά μου που κυκλοφορεί επίσημα. Προς το παρόν πάει πολύ καλά, μπορώ να πω. 

Περίμενε, κάνε μια παύση γιατί πήρες φόρα. Εξήγησέ μου πώς στα 18 σου έχεις δικό σου δίσκο με εσένα σε όλα τα μουσικά όργανα… πότε πρόλαβες;
Ασχολούμαι με τη μουσική από τη Β’ Δημοτικού. Ξεκίνησα ντραμς, είμαι επαγγελματίας ντράμερ. Πριν από 5-6 χρόνια, στα 12 μου ήθελα κάτι πιο μελωδικό γι’ αυτό ξεκίνησα κιθάρα. Μέσω της κιθάρας άρχισε να με ενδιαφέρει και η φωνή, μετά άρχισα να γράφω και κάποια κομμάτια. Είμαι αυτοδίδακτος στο μπάσο, στο πιάνο κλπ, τα μόνα μαθήματα που έκανα ήταν στα ντραμς και στην κιθάρα. Ακούγοντας Singer-Songwriter μουσική, μέσω αυτού ήθελα να εξερευνήσω τον κόσμο του να γράφεις μουσική για να εκφράζεσαι. Στο μυαλό μου είχα ένα συγκεκριμένο τρόπο που θέλω τα ντραμς κλπ, γι’ αυτό επέλεξα να τα μάθω για να τα παίζω εγώ.

Τελειομανής.
Ναι, εννοείται.

Πώς έφτασες να έχεις δικό σου δίσκο; Κατ’ αρχάς είναι independent κυκλοφορία;
Ο δίσκος κυκλοφόρησε από την εταιρεία Studio 36, η οποία είναι δική μου. Οι ακουστικές κιθάρες, οι πρώτες φωνές, οι δεύτερες φωνές και τα κρουστά είναι ηχογραφημένα στο δικό μου στούντιο. Δεν είχα κάποια εταιρεία να με βοηθήσει π.χ στα οικονομικά θέματα, είναι όλα από εμένα. Θεωρώ πως είναι μια πάρα πολύ καλή δουλειά για το budget που είχα.

Μίλα μου λίγο για τα τραγούδια.
Είναι τα κομμάτια που επέλεξα από τα πολλά που έχω, που μπορούν να αναδείξουν καλύτερα τις δυνατότητές μου – γιατί ο δίσκος δημιουργήθηκε αρχικά σαν δείγμα της δουλειάς μου, όχι για να βγω στην αγορά σαν καλλιτέχνης -, γι’ αυτό δεν είναι τόσο εμπορικός. Τα κομμάτια είναι βγαλμένα από τη ζωή μου, είναι αυτά που θα ήθελα να πω. Δεν το έχω πολύ στο να μιλώ…

Δεν φαίνεται.
Thank you! So, η μουσική είναι ένας τρόπος να εκφράζω αυτά που θέλω να πω.

Τι είδη μουσικής ακούμε στον δίσκο;
Ακούμε πολλά είδη. Άλλα είναι μπαλάντες, άλλα είναι κάπως πιο rock, κάποια λίγο funk, λίγο έντεχνα… Μ’ αρέσει όμως έτσι.

Δείχνεις όλες τις πτυχές σου έτσι.
Ναι, μα έτσι είμαι κι εγώ σαν άνθρωπος. Σήμερα μπορεί να ακούω heavy metal, αύριο μπορεί να ακούω jazz. Επειδή ακόμα ψάχνομαι σαν καλλιτέχνης, είναι ένα δείγμα της δουλειάς μου αλλά και του ποιος είμαι εγώ σαν Γιώργος.

Αυτός ο τομέας στον οποίο εντάχθηκες, του τραγουδιού, δεν είναι λίγο tricky στην Κύπρο;
Πολύ. Και λίγο επικίνδυνος, μπορώ να πω.

Πόσο έτοιμος είσαι;
Είμαι αρκετά έτοιμος, γιατί το πάθος που έχω για τη μουσική είναι μεγάλο. Δεν αποζητώ ούτε τη φήμη, ούτε τα χρήματα. Έχω ανάγκη να πάρω και να δώσω πράγματα στη μουσική. Γι’ αυτό δεν αγχώνομαι για οποιαδήποτε «πρόκληση» μπορεί να μου παρουσιαστεί. Τα κάνω όλα ανεξάρτητα, γιατί δεν ήθελα να μπλεχτώ με εταιρείες, για να βγάζω ένα τραγούδι το χρόνο και μετά να χάνεται.

Ποιοι καλλιτέχνες σε επηρεάζουν εσένα;
Ακούω διάφορα. Που να σχετίζονται με το ύφος του δίσκου, singer-songwriter μουσικοί όπως ο John Mayer, Doc Watson, Bon Iver, Bob Dylan (εννοείται), Ed Sheeran.

Ed Sheeran;
Φυσικά! Θέλω να ξέρω τι γίνεται στη μουσική, το κάθε είδος έχει την ώρα του. Όταν θα διασκεδάσω θα ακούσω αυτόν, όταν θέλω να κλάψω θα ακούσω τον άλλο. Από έλληνες Αλκίνοο Ιωαννίδη, Διονύση Σαββόπουλο… O Νικόλας Μεταξάς είναι ένα πολύ μεγάλο influence του δίσκου και με βοήθησε κιόλας. Κατ’ ακρίβεια, η Χριστίνα Μεταξά είναι αυτή που βάφτισε τον δίσκο, το «Άρχω».

Γιατί «Άρχω»;
Στην αρχή ήθελα να τον ονομάσω «The Beginning», γιατί είναι το πρώτο μου βήμα, αλλά προτίμησα το ''Άρχω''. 

Παραξενεύτηκα να σου πω την αλήθεια, γιατί το «Άρχω» σαν όνομα είναι λίγο alternative.
Ναι, είναι κάτι πολύ unique.

Είσαι λίγο mix and match φάση.
Ναι. Κοίτα προσπαθώ κι εγώ να βρω τον εαυτό μου ακόμα. Είναι ένα όμορφο ταξίδι για τον ακροατή να βλέπει τον άλλο να βρίσκει το δρόμο του, μέσα από τα τραγούδια του. Το βρίσκω συναρπαστικό.

Κυκλοφορεί και ψηφιακά;
Εννοείται. Spotify, iTunes, Apple Music, οπουδήποτε μπορείς να ακούσεις και να αγοράσεις μουσική είναι μέσα.

Σε φυσική μορφή;
Το βρίσκεις στα καταστήματα CG Γιωργαλλής, από τα καταστήματα Music Gallery, και εννοείται όποιος θέλει, από άλλη πόλη, μπορεί να μου στείλει στη σελίδα μου στο Facebook και θα κανονίσω να σταλεί.

Για να κλείσουμε, πες μου για το αγαπημένο μου, το ''Fight for You''.
Είναι ένα παλιό funky τραγουδάκι που έγραψε πριν 4-5 χρόνια. Αρκετά ''desperate'' μπορώ να πω, χαχα. Δείχνει με άμεσο τρόπο το πώς νιώθω για μια κοπέλα, και εξηγά το πόσο πολύ προσπαθώ να την ''κερδίσω''. Το κομμάτι τα λέει πιο απλά για να είμαι ειλικρινής χαχα. 
    

Find him: 
Facebook: George Sidiropoulos 

Instagram: @sidiropoulosgeorge
Youtube: George Sidiropoulos 

Find me: 
Facebook: Nakis Antoniou

Instagram: @nakis_nakis


Tags: pinoftheweek, p.in, person of interest