#KYPROSMOU

Γυναίκες καφετζίνες, μαχαλεπίν τζαι μήνυμαν στον τοίχο

Σάντη Αντωνίου


Γυναίκες καφετζίνες, μαχαλεπίν τζαι μήνυμαν στον τοίχο

Μεγαλώνοντας στον καφενέ του παπά τους η Μαρία και η Γεωργία έγιναν καφετζίνες. Σε μια κλειστή κοινωνία πριν από 18 χρόνια  οι δυο γυναίκες ακολούθησαν την ροή της ζωής και μετά τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα τους στάθηκαν στο πόστο του. «Δεν νιώσαμε ποτέ πως κάναμε κάτι που δεν ήταν φυσιολογικό» είπε η Γεωργία με αμεσότητα «Μεγαλώσαμε στον καφενέ, συνήθισα μαζί τους και συνήθισαν μαζί μας. Δεν ενιώσαμε πως μας έκριναν ποτέ γιατί ήμασταν γυναίκες».

 

Δεν ξέρω καλά, καλά αν υπάρχουν άλλες καφετζίνες στην Κύπρο και ομολογώ πως πολύ θα ήθελα να το μάθω. Ο καφενές του Κιρκίνη στην Αθηένου κτίστηκε σε λιοπύρι και βροχές από τα χέρια του κ. Νίκου Κιρκίνη πριν από 50 χρόνια. Μαζί με τη γυναίκα του κα. Μάρθα έζησαν στην κάμαρη και την αυλή του στιγμές γεμάτες. Ο καφενές έσφυζε  από ζωή και όταν ένας χώρος έχει ζωή ζει κι αυτός μαζί τους την τραμπάλα των συναισθημάτων. Με τρεις ώρες το πολύ ύπνο την ημέρα ο κος Κιρκίνης δεν έλειπε σχεδόν ποτέ από την δουλειά του, την αγάπησε και τον αγάπησε.  «Εγίνετουν πολλές φορές η ώρα τρεις ή τέσσερις το πρωί να κλείσουμε τον καφενέ τζαι μετά πάλε που την αρχή. Εν ηξέρω να σου πω πως τα καταφέρναμεν, εσυνηθίσαμε» η κα Μάρθα έκανε μια παύση. Η κουβέντα μας μάλλον άνοιξε το συρτάρι των αναμνήσεων. Δίπλα από τον άνδρα της σε συνθήκες δύσκολες κατάφερε να τον στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια και παράλληλα να κρατήσει την οικογένεια της. Από τα έμπειρα της χέρια γίνεται το πιο ωραιον μαχαλεπίν χωρις συνταγή. Λαλείς μαχαλεπίν τζαι γεμώνει το στόμα σου αναμνήσεις. Κάπως έτσι η γλωσσα γίνεται πιο ροζ και μοσχοβολά η ανάσα τριαντάφυλλο! Εκείνη ξέρει και υπολογίζει, το μάτι και τα χέρια της συνήθισαν κι αυτά. «Άμαν ο κόσμος ξεκινήσει να ζητά μαχαλεπίν ξέρεις πως ήρτεν το καλοτζαίριν» αυτές ήταν και οι τελευταίες κουβέντες που μας είπε κι έπειτα χαμογελώντας συνέχισε την καθημερινότητα της.

 

Οι θαμώνες ξεκίνησαν να μοιράζονται μαζί μας ιστορίες από την πόλη πως έγινε δήμος, οι φασαρίες, οι δυσκολίες μα πιότερο για την αγάπη που νιώθουν για τον τόπο τους. «Έναν καφέ βαρύ γλυτζί Μαρία» είπε ένας από αυτούς και η Μαρία έβαλε το μπρίκι στη χόβολη. «Ο καφές θέλει μεράκκιν» είπε, όπως ακριβώς και η ζωή σκέφτηκα. 

Στον καφενέ του Κιρκίνη δυο γυναίκες καφετζίνες σερβίρουν το πιο ωραίον μαχαλεπίν, ενώ ακριβώς απέναντι το graffiti της  Zabou συμπληρώνει το παζλ. Ο  Ιούνης ήρθε, φέρνοντας το καλοκαίρι με αλμύρα στα  μαλλιά, μαχαλεπίν, άρωμα γιασεμί τζαι μιαν καρκιάν στον τοίχον.

Υ.Γ Νομίζω (ή μάλλον έτσι θέλω να ελπίζω!) πως κανείς περαστικός, δεν είδε τη γυναίκα με το φλοράλ φόρεμα που στεκόταν μπροστά από το graffiti της Zabou, να παλεύει με την γλώσσα της σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια της να διαπιστώσει εάν τελικά πήρε χρώμα ροζ!

 

 

 


Tags: #sandyantoniou, #kyprosmou, #σάντηαντωνίου #μαχαλεπίν